Is dat, is dat Mijn Koning?

Lieve mensen, hartelijk welkom bij Geloofswoorden voor onderweg.

Ik ga jullie een gedicht voorlezen van Jan Scharp, dat hij 200 jaar eerder schreef dan dat ik geboren werd. Dat is een hele tijd geleden. Het is een heel bekend lied. Het is mooi op mooie muziek gemaakt. Heel indringend is dat.

Is dat, is dat, mijn koning? Dat alle vaderen wens?
Is dat de stad zijn kroning. Zie, zie, aanschouw de mens.
Moet hij dat spotkleed dragen? Dat riet, die doornenkroon.
Lijdt Hij die spot en slagen. Hij, God, Uw eigen Zoon.

Ja, ik kost Hem die slagen, die smarten en die hoon.
Ik doe dat kleed Hem dragen. Dat riet, die doornen kroon.
Ik sloeg Hem al die wonden. Voor mij moet Hij daar staan.
Ik deed door mijn zonden Hem al die jammeren aan.

O Jezus, Man van smarten, Gij alle vaderen wens.
Herinner aller harten aandoenlijk: Zie de mens.
Laat mij toch nooit vergeten. Die kroon, dat kleed, dat riet.
Dit troostte mijn geweten. Het is al voor mij geschied.

Ja, U hebt het, Heer, ook voor mij gedaan. Dat is het hart van het christelijk geloof. Of je nu katholiek bent of protestant of evangelisch bent. Dit delen we met elkaar als christenen. U stierf voor mij. U stierf voor mij. U hebt mijn zonde last gedragen op het kruis. Dat vind ik zo bijzonder.

(Muziek)

Terwijl de Here Jezus opgroeide, was Hij helemaal vertrouwd met de psalmen. En die psalmen hebben vast en zeker ook sterk geklonken in de uren dat Jezus voor ons leed.

Zoals Psalm 22:

‘Ik zal uw naam aan mijn broeders verkondigen. In het midden van de gemeente zal Ik u lofzingen. Gij die de Here vreest. (Ik dus ook en jij ook)

Looft Hem, verheerlijkt Hem. Gij ganse nageslacht van Jakob. Dus de Israëlieten, de Joden. Heb ontzag voor Hem, gij ganse nageslacht van Israël.

Want Hij heeft niet veracht, noch versmaad de ellende van de ellendige en Zijn aangezicht niet voor Hem verborgen. Maar Hij heeft gehoord.’

Toen Jezus tot Hem riep, werd Jezus verhoord door zijn Vader. Op Zijn beurt verhoort Jezus ook de roep van degene die zich herkent in deze woorden.

‘Maar van U komt mijn lof in een grote gemeente. Mijn geloften zal ik betalen in de tegenwoordigheid van wie Hem vrezen.’

Het is altijd goed om daar te zijn waar God gevreesd wordt, waar Hij geëerd wordt. Waar er een groot en diep respect bestaat voor deze God en onze Heiland.

‘Wie de Heer zoeken, zullen Hem loven. Uw hart leve op voor immer.’

Weet je wat ik zo mooi vind? Als je hart opleeft geeft dat je kracht, ook dwars door al het lijden heen. Ik denk dat Jezus hard op leefde. Daar op het kruis van Golgotha, midden in zijn lijden. Dat Hij opleefde omdat Hij de tegenwoordigheid van zijn Vader voelde en zelf ook voelde dat Hij Zijn Vader moest missen...

Met Jezus samen... wij niet meer verlaten door Hem en door de Vader, zoals Jezus dat wel moest ondergaan.

‘In Christ Alone’ dat klonk net in de muziek. In Jezus alleen, daar ligt mijn stabiliteit in. Ik eindig met de laatste woorden van Psalm 22:

‘... dat alle einden der aarde dit zullen gedenken en zich tot de Heer bekeren. Alle geslachten en volken zullen zich neerbuigen voor Uw aangezicht, want het Koninkrijk is van de Heer. Hij is de Heerser over de volken. Alle wel volken Der aarde eten en aanbidden, eten en aanbidden.

Voor Hem knielen allen die in het stof neerdalen, (die zijn overleden) en wie zijn ziel niet in leven kan houden. Het nakroost zal Hem dienen en. En van de Heer verteld. Er zal van de Heer verteld worden aan de komende geslachten. Zij zullen Zijn gerechtigheid verkondigen aan het volk dat nog geboren zal worden, omdat Hij het heeft gedaan.

Zo zie je in deze woorden dat God doorwerkt in een vicieuze cirkel waarin sterven en het leven doorgeven, een onderdeel van is. Ook dit past in Zijn Goddelijk voornemen en plan. Eindeloos leven, want de dood is overwonnen. Pasen, een moment om na te denken over jezelf, jouw zonden, sta er eens bij stil. Pasen een moment om na te denken over je leven en het leven doorgeven. Zowel geestelijk als ook in het natuurlijke. Het Joodse volk bestaat nog steeds, ondanks zoveel pogingen het volkomen uit te roeien... een voorbeeld, van wat psalm 22 hier zegt. Denk er eens over na en betrek je zelf in je overdenking! Pak het vast!

Gods zegen, Gerry